سید امیر حسینی مشاور توسعه مدیریت و رئیس انجمن ورزش شرکت ها: صنعت ورزش بخش مهمی از تولید ناخالص ملی اقتصاد های در حال رشد وتوسعه کشور ها را تشکیل می دهد. این صنعت شامل بخش های مختلف زیر ساختی و نرم افزاری در حوزه های آموزشی، سلامت، ورزش حرفه ای، آماتوری، همگانی، تفریحی وسایل، تجهیزات، ملزومات ورزشی، پوشاک، کفش و… اماکن ورزشی ، رویدادها و رسانه هاست. از جهت ساختاری درحوزه ورزش، وزارت ورزش و جوانان از یک طرف در ارتباط با بخش خصوصی و نهادهای عمومی دارای نقشی تسهیل کننده، ترغیب کننده، حمایت کننده و هدایتگر است و از طرف دیگر می بایست با همکاری سایر دستگاه های اجرایی نسبت به تأمین زیرساخت های مورد نیاز و امور جوانان و بهرمندی ظرفیت های سازمان های مردم نهاد اقدام کند.

با این حال صنعت ورزش در ایران بدون متولی بوده است و نقش تسهیلگری و هدایتگری وزارت ورزش فراموش شده و بسیار کم رنگ است. همچنین در سیاست گذاری ها، برنامه جامعی در بخش های مختلف صنعت ورزش و نقش تسهیلگری جذب فارغ التحصیلان ورزش و توسعه کسب وکارهای ورزشی مشاهده نمی شود.

برخی از چالش های موجود صنعت ورزش که می تواند به فرصت تبدیل شود به قرار زیر است:
۱٫ انفعال و عدم ایفای نقش تاثیر گذار وزارت ورزش و جوانان در نظام جامع سلامت کشور: با توسعه راهبردهای ورزش همگانی برای تبدیل نظام درمان محور موجود به نظام پیشگیری و سلامت محور.
۲٫ فقدان راهبردهای موثر ایفای نقش موثر شهرداری ها و دهداری ها در توسعه ورزش همگانی
۳٫ فقدان نظام جامع استعدادیابی و تقسیم کار ملی و همکاری موثر با آموزش وپرورش در توسعه ورزش های پایه و اجتماعی
۴٫ فقدان همکاری موثر با آموزش عالی و نبود چشم انداز روشن برای جذب فارغ التحصیلان تربیت بدنی و علوم ورزشی در صنعت ورزش کشور
۵٫ نبود خروجی و همکاری های موثر با بازار سرمایه به منظور تامین منابع مالی پروژه های نیمه‌تمام ورزشی و خصوصی سازی باشگاه‌های پر طرفدار ورزشی از جمله در رشته های فوتبال، والیبال و …
۶٫ چالش بزرگ دسترسی نابرابر بانوان به تسهیلات و فرصتهای متناسب و متوازن ورزشی
۷٫ نبود همکاری موثر با شهرداری ها در ایجاد امکانات ورزشی برای جانبازان و معلولین و بانوان
۸٫ ضرورت تدوین راهبردهایی مناسب همکاری با نهاد های فرهنگی برای ارتقا سطح فرهنگ هواداری
۹٫ ضرورت تدوین راهبردهای مناسب تسهیلگری و هدایت گری در راه اندازی استارت آپ های ورزشی
۱۰٫ فقدان سیاست های شفاف در کاهش تصدی گری و استفاده مطلوب از ظرفیت سازمان های مردم نهاد
۱۱٫ فقدان سیاست های روشن در توسعه دیپلماسی عمومی ورزشی و کسب کرسی های بین المللی ورزشی و میزبانی رویدادهای جهانی
۱۲٫ ضرورت تدوین سیاست های روشن برای توسعه گردشگری ورزشی و حمایت از برگزاری و توسعه رویدادهای ورزشی در سطح محلی، منطقه ای و بین المللی
۱۳٫ تدوین نظام حق پخش با هدف تامین درآمد پایدار برای فدراسیون ها و نهادهای ورزشی
۱۴٫ فقدان نقش موثر در حمایت گری و تسهیلگری در تولید وسایل و ملزومات ورزشی و برند های ایرانی
۱۵٫ نقش انفعالی در تدوین مقررات صادرات واردات ضرورت رفع ممنوعیت های واردات وسایل ورزشی با فن آوری های بالا و ایجاد فرصت هایی برای ارتقا محصولات ورزشی و همکاری با برندهای جهانی تا دسترسی مردم به کالا های ورزشی با قیمت مناسب فراهم شود.
۱۶٫ نبود راهبردهایی برای توجیه اقتصادی سرمایه گذاری در بخش های ورزشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست